کانون دمکراسی آزربايجان

Azərbaycan Demokrasi Ocağı / Azarbaijanian Democracy Institute

بيانيه جنبش فدرال دموکرات آذربايجان – ما چه می گوئیم ؟


در رابطه با  مباحثات درونى و استعفاى چند نفر از اعضا تشکيلات و سوالات ناشى از آن، هيئت اجراييه جنبش فدرال دموکرات آذربايجان لازم ديد توضيحات کوتاهى در مورد مفاد گرهى پلاتفرم تشکيلات در اختيار هموطنان و دوستان قرار دهد. «بيانيه ما چه ميگوئيم؟» در حقيقت پاسخى است به برخى سوالات و ابهامات و برداشتهاى نادرست و غير واقعى از مواضع جنبش فدرال دموکرات آذربايجان

1-جنبش فدرال دموکرات آذربایجان، بر روی یک پلاتفورم سیاسی و اجتماعی قرار گرفته است، که بنوبه خود بر پایه یک فلسفه معینی از حقوق سیاسی ملت ها و حقوق دموکراتیک شهروندان تشکیل دهنده ملت هائی که در ایران زند گی می کنند، استوار است.

در هسته مرکزی آن، ایده حق تعیین سرنوشت قرار دارد که، خود فرزند تاریخ در پایان قرن هیجدهم و آغاز قرن نوزدهم است. اگر بخواهیم حق تعیین سرنوشت را در عبارت کوتاهی خلاصه کنیم، معنائی جز حق کنترل دموکراتیک مردم یا ملت بر دستگاه قدرت سیاسی و به تبع آن بر منابع و ثرونهای خودرا ندارد.

2- شکل تحقق حق تعیین سرنوشت، می تواند بسته به شرایط سیاسی و اجتماعی داخلی یک کشور و آرایش قدرت های بین االمللی، اشکال متفاوتی بخود گیرد، که از حکومت های ملی در یک ساختار فدراتیو تا استقلال کامل را شامل می شود. در شق اول، حکومت ملی، ضمن داشتن پارلمان ملی، سازمان اداری و دادگاه و پلیس و نظام آموزشی مستقل خود، در حکومت مرکزی و قانونگذاری و سیستم قضائی و ارتش فدرال نیز شرکت کرده و در آن سهیم می گردد. بعبارتی دیگر، صلاحیت هائی را به حکومت مرکزی واگذار و صلاحیت هائی فراتر از حکومت ملی خود در سیستم فدرال را نیز بدست می آورد. استقلال بیرونی یک حکومت فدراتیو نیز در عین حال، بازتابی از اراده های سیاسی مجموعه واحد های تشکیل دهنده حکومت فدراتیو است. در شق دوم، حق تعیین سرنوشت، چه در داخل و چه در خارج، فقط بازتابی از از اراده سیاسی فقط یک ملت است. نه صلاحیتی را واگذار می کند و نه صلاحیتی فراتر از قدرت ملی را در اختیاردارد. نحوه تحقق هر شقی از حق تعیین سرنوشت، از عوامل متعددی تاثیر برمیدارد. اراده یک ملت برای استقلال کامل، یک شرط لازم است ولی شرط کافی نیست. زیرا هر تغییر درونی در یک کشور معینی، الزاما بر جغرافیای سیاسی منطقه‌ای، و در حد معینی بر صف بندی های جهانی اثر می گذارد. این مساله با توجه به وضعیت استراتژیک خاورمیانه، تاثیر زنجیره ای آن در کشور های همجوار چند ملیتی و صف بندی های استرتژیک قدرت های بزرگ جهانی در منطقه،از حساسیت بیشتری نیز برخوردار است که نمی توان آنرا در مبارزه یک ملت برای حق تعیین سرنوشت از نظر دور داشت. هرگونه تغییری با ضرب و تفریق منافع منطقه ای و جهانی آنها و کاربرد نیرو های نظامی خود چه در در داخل و چه در صحنه بین المللی، اصطکاک پیدا می کند، آنگاه ما بر ظرفیت نوع حرکت خود در دایره ای فراتر از میل و خواست خود و دشواری های سر راه خود وقوف بیشتری خواهیم داشت. ازاینرو، بر داشتن گام های سنجیده، وظیفه رهبران سیاسی جنبش دموکراتیک در آذربایجان برای رسیدن به این حق بنیادی است.

3-ملت آذربایجان، ملت تقسیم شده ایست. این یک واقعیت تلخ تاریخی است. با فرو پاشی شوروی، تاریخ، فرصت دستیابی به استقلال به جمهوری آذربایجان را فراهم ساخت. ما از دولتمداری و استقلال و تمامیت ارضی آن بعنوان یک حق دموکراتیک پیکر تقسیم شده خود دفاع می کنیم.

لیکن ما در آذربایجان جنوبی، با جمعیتی بیشتر، فاقد کوچکترین حقوق سیاسی، مدنی و فرهنگی هستیم. اگر دولت شوروی در قانون اساسی خود، جمهوری آذربایجان را بعنوان یکی از جمهوری های تشکیل دهنده خود و نیزحق جدا شدن از آنرا در قانون اساسی خود و دستکم در تئوری برسمیت می شناخت، دولت مرکزی در ایران، حتی هویت متفاوت ما ترکها و دیگر ملیت ها را نیز برسمیت نمی شناسد. بنابراین، ما باید در ایران برای حقوقی مبارزه کنیم که در شوروی مورد بحث و انکار نبود. این اغراق آمیز نیست که ما بگوئیم که راه دشوارتری را در پیش داریم.

4-آذربایجانی ها، برای رسیدن به حق تعیین سرنوشت و پیشبرد حقوق دموکراتیک خود، نیازمند اراده سیاسی هستند. بعد از بخاک و خون کشیدن حکومت ملیِ تحتِ رهبری پیشه وری، توسط ارتش سلطنتی حکومت مرکزی، آذربایجان فاقد یک حزب سیاسی بود که آمال و خواسته های آنرا منعکس سازد. درست براساس درک این ضرورت حیاتی بود که عده ای از فعالین با تجربه سیاسی، بهمراهی زنده یاد محمد علی فرزانه در هشت سال پیش در کنگره موسس خود دور هم گرد آمدند و بنای تشکیلاتی را نهادند که به شهادت پلاتفرم، فعالیت و ادبیات سیاسی خود، ادامه دهنده راستین راه پیشه وری وحکومت ملی آذربایجان در دوران جدید بوده است.

تجربه تاریخ نشان داده است که یک جنبش خود انگیخته هر قدر نیرومند، بدون احزاب سیاسی که خواسته های آنرا از مجرای برنامه سیاسی مشخص بیان کرده و در آن راه تلاش ورزد، دیر یا زود، توان و انرژی خود را از دست می دهد. برای احتراز از آن، وجود و همگرائی تشکل های سیاسی، روشنگری و تبلیغ بر محور خواسته هائی مشترک، یک شرط بنیادی است. باعتقاد ما، حق تعیین سرنوشت، نقطه مشترک و نقطه اتحاد همه آذربایجانی ها می تواند باشد. حق تعیین سرنوشت نه با سیستم فدراتیو تناقض دارد و نه با استقلال. بلکه شکل تحقق آنرا مجموعه شرایط داخلی و بیرونی تعیین می کند

5-سرمایه اصلی هر ملتی و هر کشوری، مردم آنست. از آنجائی که اکثریت غالب هر ملتی، نیروی کارهمان ملت است که به تولید مادی و معنوی آن مادیت می بخشد، و نیمی از آنرا زنان جامعه تشکیل میدهند، بنابراین، مبارزه برای حقوق زحمتکشان و برابری حقوقی زنان با مردان و از بین بردن تبعیض جنسی، بخش تفکیک ناپذیری از مبارزه برای حقوق ملی و حق تعیین سرنوشت بشمار میرود. ما، تلاش برای حقوق زنان و زحمتکشان را از حق ملی برای تعیین سرنوشت جدانمیدانیم. زیرا ملت جدا از انسان های تشکیل دهنده خود نیستند و تلاش برای تحقق این اهداف نه موضوع فردا، بلکه موضوع همین امروز است.

خصلت دموکراتیک دستگاه سیاسی دولت و حق کنترل ملت به آن، دو بازوی اصلی نظریه حق تعیین سرنوشت را تشکیل می دهند که رابطه تفکیک ناپذیری را بین قدرت سیاسی و شهروندان زیر پوشش آن برقرار می سازد. این، جوهر و جان ایده حق تعیین سرنوشت بشمار می رود. استناج بی واسطه از این نظریه اینست که یک نظام غیر دموکراتیک، جوهرا ناقض چنین فلسفه حقی است. بهر میزانی که یک ملتی از کنترل دموکرتیک قدرت سیاسی دورگردد، بهمان میزان نیز چنین فلسفه حقی نادیده گرفته شده است. تاریخ نیم قرن اخیر که با دستیابی به استقلال سیاسی بسیاری از کشور ها در جهان سوم همراه بوده است، و فقدان حیات دموکراتیک در اکثریت غالب آنها و قیام مردم از زن ومرد علیه فرمانروایان خودکامه خود ، درک محدود و غیر دموکراتیک رهبران سیاسی آنان از حق تعیین سرنوشت را بنمایش می گذارد. باید با تفکری دموکراتیک و با تلاش برای جامعه ای انسانی که در آن هیچ شکلی از تبعیض نباشد، راه را برای فاجعه های بعدی و ویرانی های ناشی از خود کامگی را بست . بهمین دلیل، نمی توان تصور کرد که یک دولت غیر دموکراتیک ترک و یا از بالا و خارج از اراده تحمیل شده، تامین کننده حق تعیین سرنوشت باشد.  اگر حق تعیین سرنوشت ملی وجود نداشته باشد، در عمل حق تعیین سرنوشت فردی، یا آزادی تصمیم گیری انسان درمورد سرنوشت سیاسی خود، که تضمین حقوق بشر، یکی از زیر مجموعه ها یا الزامات آنست، نیز وجود نخواهد دشت.

6-یکی از عناصر پایه ای این فلسفه سیاسی، وجود آزادی های سیاسی، دوستی و برادری ملت ها، و برابری حقوقی افراد و نیز برابری حقوقی ملت ها چه در صحنه داخلی کشور و چه در صحنه بین المللی است. بنابراین، دشمن جویی و دشمن سازی، با روح حق تعیین سرنوشت، در یک تعارض جدی قرار دارد.

7-. اکنون ما در جهانی چند قطبی ودر کشوری چند ملیتی زندگی میکنیم که قدرت سیاسی حاکم در آن، دشمن همه مردم خود است و تنها از منافع لایه ای کوچک پاسداری می کند. ازاینرو، همه اشکال تبعیض سیاسی و جنسی و طبقاتی و تبعیض ملی و مذهبی و فرهنگی، از طریق همین قدرت سیاسی حاکم اعمال می گردد. مبارزه برای حق تعیین سرنوشت و مبارزه علیه تبعیض ملی و جنسی و طبقاتی و هر شکلی از تبعیض، از طریق مبارزه با جمهوری اسلامی و سرنگونی آن می گذرد.

8- جمهوری اسلامی اگرچه همانند سلف سلطنتی خود، حکومتی تک ملیتی است، و اگرچه تمامی ساختار سیاسی و اداری و نظامی و قضائی و قانوگذاری و آموزشی وزبانی آن فارسی است، و اگرچه اولویت آن در هر امری بر مناطق فارسی استوار است، لیکن قدرت سیاسی منتخب فارس ها نیست، همانگونه که دستگاه سلطنت پهلوی نبود. بنابراین، باید بین یک ملت و قدرت سیاسی حاکم، تفاوت قائل شد. زیرا در صد سال گذشته، در تمامی سطوح سیاسی و نظامی و اقتصادی و دستگاه روحانیت، آذربايجانيها نیز اگرچه بصورت شریک درجه دوم، حضور داشتند. بنابراین، بهمان درجه از مشارکت خود، در این تحمیل اشکال مختلفی از تبعیض که از آن رنج می بریم، سهیم بوده اند. بهمین دلیل، هر شعاری که بجای حکومت اسلامی، فارس ها را هدف حمله قرار می دهد، عملا دشمن واقعی را نادیده می گیرد .

9-ما معتقدیم که هم حکومت سلطنتی و هم جمهوری اسلامی، حکومت هائی نژاد پرست بوده و هستند. استناد بر نژاد آریائی و تحمیل زبان فارسی، خود خصلت مشترک آنها و همگرائی ایدوئولوژیک آنهارا نیز بروشنی نشان می دهد. ولی مبارزه با یک رژیم نژاد پرست، با بکارگیری همان ابزار نژادی، شیوه مناسبی از مبارزه با نژاد پرستی حاکم نیست. هر گونه شعاری علیه تمامی فارس ها، عملا بار نژادی پیدا می کند. در آفریقای جنوبی، رهبران کنگره ملی آفریقا، علیه رژیم آپارتاید مبارزه می کردند و نه علیه همه سفید پوستان، اگرچه حکومتگران تماما سفید پوست بودند. ولی بسیاری از سفید پوستان نه تنها از مبارزه سیاه پوستان علیه رژیم آپارتاید پشتیبانی می کردند، بلکه در رهبری آن نیز قرار داشتند، حال آنکه بخش هائی از سیاه پوستان، نظیر قبایل زولو، در خدمت آپارتاید بوده و در مقابل مبارزه سیاهان و رنگین پوستان قرار داشتند. نه همه فارس ها نژاد پرست هستند و نه همه ملت های تحت ستم، فارغ از نژادپرستی.

ما باید علیه نژاد پرستی تجسم یافته در قدرت سیاسی جمهوری اسلامی و هر آنکسی که در طیف حمایت از نژاد پرستی حاکم قرار دارد، به مبارزه قاطعی برخیزیم. ولی نمیتوان از نژاد پرستی ملت های تحت ستم، اگرچه واکنشی هستند، غافل ماند. ما نباید آنهارا در یک کفه ترازو بگذاریم، و بین ستمگر و تحت ستم که از زجر و بیداد فریاد می کشد، باید فرق گذاشت. ولی ما نباید بگذاریم که ریشه مسموم نژاد پرستی، در بین ملت ما نیز شگل بگیرد. زیرا هر شکلی از نژاد پرستی، بیان نشانی از بیماری است. گفتن » فارس دیلی ایت دیلی» ( زبان قارسی زبان سگ است) اگرچه حتی از طرف طیفی کوچک و محدود ممکن است بیان شده باشد، باز خود انعکاسی از یک چنین بیماری نژادی در بین ما، و افتادن در دام همان شیوه های نژاد پرستی حاکم است. ما خواهان آذربایجانی دموکراتیک، انسانی و با روانی سالم هستیم که ستایش دیگران را بر انگیزد و آذربایجانی، با سر بلندی در بین ملت ها گام بر دارد. همانگونه که پیشنیان ما، از ستار خان گرفته تا خیابانی و پیشه وری، در چنین راهی گام بر داشته بودند.

علائم و سمبل هائی که یک جنبش دموکراتیک بکار می گیرد، باید بازتاب دهنده ایده آل های دموکراتیک آن در انظار عمومی و حمایت برانگیز در افکار عمومی مردم جهان باشد. ما در دنیائی زندگی می کنیم که سمبل ها و نشانه ها نمی تواند از دید دیگران پنهان بماند. سمبل ها و علائم یک جنبش، بصورت بصری و توجه برانگیز،ایدوئولوژی آنرا نشان می دهد، در واقع در حکم معرفی و شناسنامه آنست. یک جنبش دموکراتیک اگر از علائم خشن و یا هر آن نشانی که بار نژادی و ارتجاعی دارد، استفاده کند، همانند پر تاب یک بومرانگ، علیه خود آن باز می گردد و نحستین قربانی آن خود همان ملتی خواهد بود که چنین جنبشی میخواهد آنرا تمثیل کند. بهتر است که به فراتر از دایره کوچک خود بیندیشیم.

در تاریخ صد ساله گذشته، هیچیک از رهبران و پیشگامان ما، برغم اینکه تحت ستم سیاسی و اقتصادی و فرهنگی بوده ایم، به شیوه های نا مطلوب راه نداده بودند . ما باید ادامه دهندگان راه آنها باشیم! دفاع انسانی از حق، صلابت اخلاقی در جامعه را پرورش می دهد. بگذارید که صلابت اخلاقی ملت ما، حرمت دیگران را بر انگیزد!

10 – در یک کشور چند ملتی، مبارزه برای حق تعیین سرنوشت، شکل مرکب وچند لایه ای را بوجود می آورد. ما نه تنها با برای حقوق برابر زنان با مردان و زحمتکشان و آفرینندگان ثروت و فرهنگ در جامعه ملی خود مبارزه کنیم، ما نه تنها خواهان آزادی و عدالت اجتماعی در جامعه ملی خود هستیم، بلکه نیازمند همبستگی با همه ملیت های تحت ستم و تمامی خواهران و برادران فارس خود هستیم که از آرمان های انسانی برای خود و دیگران مبارزه می کنند. تنها با مبارزه مشترک است که می توان از سد جمهوری اسلامی بعنوان سد بزرگ ستم و تبعیض و شقاوت عبور کرد، و گرنه هیچ ملتی به تنهائی قادر بر زمین کوبیدن این هیولای شوم و نفرت انگیز نخواهد بود.

11-در تاریخ کشورهای جهان و در کشور خود ما نیز همیشه سازمان ها و جریان های چپ مدافع حق تعیین سرنوشت ملت ها بوده اند ودفاع از چنین حقی در سرلوحه برنامه های سیاسی آنان قرار داشته است. هیچ حزب و جریان سیاسی راستی در ایران، از حق تعیین سرنوشت ملت ها طرفداری نکرده است. ازاینرو، ما غالب سازمان های چپ را متحد تلاش در این راه می بینیم و در مجموع، پلاتفورم سیاسی ما معطوف بدان سمت است. هیچ حزب و جریان سیاسی دست راستی را نمی توان نشان داد که از عدالت اجتماعی و حقوق سیاسی و فرهنگی ملت ها در ایران بدفاع برخیزد. بهمین دلیل، ایدوئولوژی غیر دموکراتیک، بویژه در این جهان تحت سلطه ایدوئولوژی نئولیبرالی از نابرابری فضیلتی ساخته است که اکثریت جامعه را به مرگ تدریجی محکوم می سازد، و برای تضمین بازارهای بی قانون، از بکارگیری اسلحه در پوشش های محتلف ابائی ندارد، ما دقیقا خطر علیه دموکراسی و زندگی شایسته انسانی را از ناحیه جریان های راست و نومحافظه کار می دانیم. نمیتوان انکار کرد که تفکر نومحافظه کار، در ایران نیز مسلط گردیده است.

12-ما مخالف هرنوع مداخله نظامی از طرف هر نیروی خارجی و یا هر ائتلافی بر آن مبنا و یا آلترناتیو سازی برای کشور خود هستیم. نخست اینکه، مداخلات نظامی نه فقط کشوری را ویران می کند که ترمیم آن دشوار خواهد بود، بلکه قربانیان آن میلیون ها تن از زنان و کودکان و اکثریت مردم از هستی ساقط شده در زیر همین حکومت جمهوری اسلامی خواهد بود. کافی است به آمار تلفات انسانی ناشی از این مداخلات و هزینه های اقتصادی و نابسامانی های اجتماعی همسایه های خود اندکی نظر اندازیم. ثانیا، حکومتی که بدست بیگانگان نشانده شود، الزاما حافظ منافع آنها و ناقض حق هر ملتی در تعیین مقدرات خود خواهد بود. ثالثا، نه فقط نشان بی اعتمادی به مردم در فائق آمدن بر جمهوری اسلامی، بلکه علامت استیصال و روانشناسی تسلیم و جستجوی باب الحوائجی خارج از اراده و کنترل خود مردم است. هر جنبشی که بخواهد با آویزان کردن خود به بیگانگان هدف خود را پیش ببرد، ناگزیر از پیش بردن اهداف دیگران خواهد بود و دیر یا زود، اعتبار سیاسی و اخلاقی خود را در بین مردم خود از دست خواهد داد.

13- هر یک از جنگ طلبان، چه آنهائی که ممکن است به مداخله نظامی روی آورند، نه برای قراری دموکراسی میخواهند به ایران حمله کنند، و نه جمهوری اسلامی حافظ زندگی و رفاه و امنیت اکثریت انسان ها در ایران است که بخواهد از آنها دفاع کند. مداخلات نظامی، صرفا با انگیزه منافع استرتژیک آنان برای کنترل منابع منطقه، و در وهله نخست برای کنترل منابع نفت و گاز و بازار های منطقه است و بازی اتمی جمهوری اسلامی برای حفظ و تضمین بقای غارتگرانه خود و لایه کوچک اطراف خود است. لیکن اگر جنگی در بگیرد، که خارج از اراده ماست، ما نه در کنار حمله کنندگان خواهیم بود و نه در کنار جمهوری اسلامی. از آنجائی که جنگ ها الزاما با نیات طرفین در گیر جنگ پیش نمی رود، ما تماشاگر منفعلی نخواهیم بود و با تضعیف چنگک فشار حکومت مرکزی بر حلقوم خلق آذربایجان، همانند خیابانی و پیشه وری در دوجنگ اول و دوم جهانی، برای برقراری یک حکومت ملی، سکولار و دموکراتیک در آذربایجان کوشش خواهيم کرد

14- سر انجام اینکه آذربایجان همواره خاستگاه اندیشه ها دموکراتیک، تجدد طلب و مهد تلاش برای آزادی و دموکراسی بوده است و امروزنیز باید وارث پاسدار سنت های دموکراتیک خود باشد و ما امین هستیم که آذربایجان از چنین کیفیت بالائی بر خوردار است که دیگران به الهام بر آن نگاه کنند. یاشاسین آذربایجان!

هيئت اجراييه جنبش فدرال دموکرات آذربايجان

29 فئوريه 2012

Ref : http://www.achiq.org

1 مارس 2012 - Posted by | فارسی

۱ دیدگاه »

  1. Cox sagolun, gozel yazilmis mence ve saygilarimi teqdim elirem buni yazanlara ama bir nece mesele var ki cox umumiyette yazilib ve danismag olar onlarin uzerinde.keske bir ortam olar di ki bu yazilara inananlar ve bezi bolumlere qarsi olanlar gelib aciq aydin her sozi danisardilar ve demokrat bir atmosferde her kes sozuni diyerdi. meselen, Istiqlalcilar bu yazilara gore oz dusuncelerin desinler, federalcilar da habele, Irancilarda ve hami ve hami ki uzaqdan baxanlarda menim kimi bir seyler oyrenib ve ya secenekleri ola bule. bir Azerbaycanli olaraq, buni men severdim ki olsun ve isteyim boyuh aktiv ve dusunceli insanlarimiza budur ki bu ortami yaradsinlar Azerbaycan insan haqlari nedeniyle.
    O gunun arzusuyla, Taymaz

    دیدگاه توسط Taymaz | 8 مارس 2012 | پاسخ


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s